Haagse studenten schrijven levensverhalen ouderen op

10 oktober 2017

17okt-3studentesNina (19), Rosa (20) en Maaike (19) zitten op de Haagse Hogeschool en studeren maatschappelijk werk en dienstverlening. Zij zijn drie uit een groep tweedejaars studenten die meedoen aan de Levensverhalenlunch. De lunch is een samenwerking van Resto van Harte, de Bibliotheek Den Haag, Platform Dood Gewoon en Stichting GetOud: studenten ontmoeten ouderen en schrijven tijdens een gezamenlijke lunch diens levensverhalen op.

Voordat de studenten aan de slag gingen werden ze voorbereid op hun taak. Ze kregen een gastcollege van Janna (81) die in haar levensverhaal vertelde over haar tijd in een Jappenkamp. Rosa: 'Dat was heel bijzonder.' De studenten hebben ook met een acteur kunnen oefenen want ouderen kunnen diverse problemen hebben waarmee je rekening moet houden als je met ze in gesprek komt. De studenten hebben ter voorbereiding ook een oudere uit de eigen omgeving moeten interviewen. Maaike: 'Mijn oma vertelde veel over de Tweede Wereldoorlog.' Nina: 'Ouderen hebben veel veranderingen meegemaakt zoals de vrouwenemancipatie. Mijn oma was erg vooruitstrevend. Zij was een van de weinigen die werkte. Mijn opa was daar boos over, maar mijn oma wilde zelfstandig zijn.' Rosa: 'Mijn opa en oma kwamen uit IndonesiŽ. Zij hebben veel meegemaakt. Je staat daar niet bij stil in het dagelijkse leven. Dat was voor mij een eye opener.'

Via het vak 'signaleren en preventie' krijgen de studenten ook met het onderwerp ouderen te maken. Sowieso krijgen ouderen meer de aandacht merken de studentes. Nina: 'Ouderen vormen een grote doelgroep in de samenleving door de vergrijzing.' Rosa denkt dat er veel eenzaamheid is onder ouderen, met elkaar in gesprek komen is dan belangrijk. Maaike: 'We doen ook met plezier mee aan Levensverhalen. Het voelt niet als moeite. Het is ook leuk om een opdracht buiten school te doen.'
De studentes hebben verder tips gekregen van hun begeleider hoe de ouderen te interviewen. Maaike: 'Op een zakelijke manier, maar wel vanuit de persoon zelf. Wat wil hij of zij vertellen? Dan krijg je een mooi verhaal.' Rosa: 'Een periode uit hun leven bijvoorbeeld. Je moet ze laten landen door zelf ook iets over jezelf te vertellen. Voordat je het verhaal publiceert moet de oudere het verhaal lezen. Daarna moet je proberen contact te blijven onderhouden.'

Zelfde behoeftes
Zijn de studentes anders over ouderen gaan denken? Maaike: 'Door de opleiding kom je wel meer met het onderwerp in aanraking. Ouderen willen hun verhalen kwijt merk ik wel. Net zoals wij dat met elkaar doen. Zij hebben daar ook behoefte aan net als wij.' Rosa: 'Ik was mij er niet zo bewust van, maar ouderen hebben niet zoveel te besteden en kunnen soms eenzaam zijn. Daar schrok ik wel van. Daar moet wel verandering in komen. Er moet meer naar ze geluisterd worden.' Nina: 'Mijn oma klaagt weleens dat we niet zo vaak langskomen. Ik ben door deze opdracht mij wel meer bewust geworden van de positie van ouderen.' Rosa: 'Door projecten als de Levensverhalenlunch krijgen ouderen meer de aandacht. Deze doelgroep wordt vaak vergeten.' Maaike: 'En er is ook bezuinigd op thuis- en mantelzorg. Ouderen worden wat verwaarloosd. Wie doet hun boodschappen als ze geen hulp meer krijgen?'

17okt-dorieenvriendinDoorvertellen
Riek Persoon (76) heeft zich welbewust opgegeven voor de Levensverhalenlunch. 'Ik heb mij opgegeven omdat ik wel wat te vertellen heb. Wij ouderen weten een heleboel en jongeren nog niet. Als wij dat niet doorvertellen dan weten zij niet in welke tijd wij zijn geboren en opgegroeid. Zoals dat wij met zes mensen in ťťn kamer woonden.' Ze werd op deze lunch gewezen tijdens haar tabletcursus in de bibliotheek. Ze heeft daar ook Dorie (78) ontmoet. Ze probeert Dorie nu over te halen om ook mee te doen aan de Levensverhaallunch. 'Anders zit je toch maar achter het raam.' Dorie twijfelt. Riek houdt aan en Dorie gaat overstag. 'Door haar ga ik nu meedoen. Ik praat niet zo veel over mijzelf. Je hebt natuurlijk allemaal wel een eigen levensverhaal.'

Resto van Harte is een concept waarin pop up-buurtrestaurants mensen met elkaar wil verbinden. De Levensverhalen-lunch in de bibliotheek in Escamp past perfect in dat concept, zegt Ben Lachaby van Resto van Harte. Circa 12 ouderen zijn op de lunch afgekomen. Zoals een Surinaamse heer die bloemrijk zijn levensverhaal begint: 'Mijn moeder kon de weeŽn niet krijgen, maar uiteindelijk kwam ik op 14 augustus 1940 om 19.45 uur Surinaamse tijd ter wereld.' Angela (1936) is van oorsprong Italiaanse. Zij begint haar verhaal als volgt: 'Met twee meisjes uit mijn dorp kwamen we op 12 februari 1961 naar Den Haag. We gingen bij de heer Talimini in de ijssalon werken. Ik heb daarna 32 jaar in een fabriek gewerkt.'

Raad aan Nina
Nina heeft Anja (61) geÔnterviewd. 'Ik vond het erg leuk om te doen. Anja had best heftige dingen meegemaakt in haar leven. Maar muziek was echt haar passie wat heeft bijgedragen om moeilijke periodes dragelijk te maken. Anja vertelde dat ik zoveel mogelijk uit het leven moest halen ook al zit ik soms met tegenslag. Elke kans die je krijgt om iets tofs te doen moet je pakken. En in het leven moet je op zoek gaan naar je eigen geluk.'

 

« terug