'Ik dacht: ik leer het nooit. Met de computer'

25 juni 2018

18junioidw-utrecht
Op 4 juni 2018 ontvingen ongeveer twintig senioren in de bibliotheek in Overvecht een certificaat (en een roos) voor het volgen van de computercursus. Juliana Zimmermann van DigiWijs en Sylvia Volkert van de Bibliotheek Utrecht vertellen de plannen van Ouderen in de Wijk en de stagiaires van ROC Midden Nederland afdeling 'ICT en Sociale Dienstverlening' inventariseren de wensen van de ouderen, nu de computercursus is afgelopen. 'Je moet weer terug naar de schoolbank!'

Sylvia legt uit wat het belang is van digitale vaardigheden. 'Het project Ouderen in de Wijk is bedoeld om de ouderen o.a. meer digitaal vaardig te laten worden. De overheid vraagt ook van ons, en dus ook ouderen, om digitaal vaardig te worden. De cursussen die door samenwerkingspartner DigiWijs in de bibliotheek worden gegeven zijn ondersteund door stagiaires van het ROC Midden Nederland. Zo krijg je ook een wisselwerking tussen jong en oud. De openbare bibliotheek is er voor iedereen. Ook voor ouderen.' Sylvia brengt onder meer ‘Vraag je Wijzer’ in de bibliotheek onder de aandacht. Hier kunnen ouderen elke donderdagochtend langskomen met vragen. Juliana vult aan: 'Blijf niet thuis zitten! Er zijn geen rare vragen!'
Juliana meldt dat er sinds kort een activiteitenkalender is voor de ouderen. 'Hierin staan de activiteiten voor ouderen in de wijken Kanaleneiland, Overvecht en Hoograven. Meld het als u die nog niet hebt ontvangen.' Lisandro is docent computercursus voor Ouderen in de Wijk. Hij drukt de ouderen op het hart: 'Soms gaan wij te snel. Jullie moeten dit vertellen want als wij het niet weten dan kunnen wij het ook niet aanpassen. Blijf nieuwsgierig en blijf proberen!'

Wees niet wantrouwig!
De senioren moeten op deze dag ook opnieuw hun goedkeuring geven aan Ouderen in de Wijk om hun gegevens op te nemen in de administratie. Sinds 25 mei 2018 is immers de AVG (algemene verordening gegevensbescherming) van kracht. De ouderen vinden het wat verwarrend; 'jullie hebben toch al mijn gegevens?', maar ook 'het zal wel goed zijn bij de bibliotheek' passeren als reacties. Sylvia legt uit: 'We hebben die gegevens nodig om u te informeren en te kunnen uitnodigen. We mogen uw gegevens alleen daarvoor gebruiken.' Juliana vertelt dat iedereen door de AVG de komende tijd vaak op websites de vraag zullen krijgen 'u moet akkoord gaan'. Ze stelt de ouderen gerust: 'Daar is niets vreemds aan. Wees niet wantrouwig! Ook al bent u eerder op de website geweest. Klik erop. Ze moeten dit vragen. Zie het als een sleutel om de deur te openen.'

In de regen op de scootmobiel
Bij de certificaatuitreiking tonen de ouderen hun dankbaarheid voor de hulp die ze hebben gekregen bij de computercursus, van de docenten, de vrijwilligers, de stagiaires. Voor de heer van Meekren was de computercursus een uitdaging. 'Ik ben een beginneling. Voor mij is het allemaal wat vreemd. Maar met hulp van de heren, heb ik wat opgestoken. Maar ik ben er nog niet.' Hij wil in september dan ook verder met 18junioidw-utregde tabletcursus.

Een andere mevrouw herinnert zich het begin van de cursus: 'Ik dacht: ik leer het nooit. Soms vergeet je dingen immers. Mijn dochter zei: "Ik had nooit gedacht dat je dit nog kon leren". Ik wil nu ook verder.' Mevrouw Debipersad: 'Het ging niet altijd zoals het moest, maar dankzij de stagiaires ben ik verder gekomen. Je bent nooit te oud om te leren. Samen komen we eruit!' Joop: 'Ik kon helemaal niets. Iemand anders deed altijd mijn computer. Hij deed het niet meer. Dus ik moest het zelf doen. Ik begon met heel veel twijfel aan de cursus. Ik ben blij dat ik nu zelf kan bankieren.' Mevrouw Erseline complimenteert Lisandro: 'Zelfs met regen en op mijn scootmobiel, ik kwam naar les omdat jij les gaf. Dat vond ik erg leuk. Ik stelde veel vragen, maar dat weet je. De vooruitgang spatte ervan af!'

Terug naar de schoolbank
Niet bij iedereen verliep het leerproces makkelijk. Mevrouw Van Paasen is 82 jaar. Ze gaf zich op voor de computercursus omdat het belangrijk is, vertelt ze. 'Mijn familie kan mij anders niet bereiken. Iedereen is op internet. Ik heb moeite gehad met wachtwoorden. E-mails sturen vond ik het leukste, maar als ik thuis was, wist ik niets meer. Daar werd ik opstandig van.'
Freek is een veteraan van Nieuw-Guinea, die tot zijn 69ste jaar de avondvierdaagse liep: 'Ik vond een foldertje in mijn bus over deze cursus. Toen heb ik gebeld. Je moet met het ziekenhuis een afspraak kunnen maken. En dat gaat vaak via internet. Dat is de toekomst; afspraken online. Je leert steeds bij, maar je moet thuis wel blijven oefenen met het boekie erbij. Je moet weer naar de schoolbanken terug eigenlijk.'

 

« terug