'Je past je aan aan de belevingswereld van de oudere'

8 december 2017

17decwd-rdamGaytrie Ramadhin is actief als vrijwilligster bij diverse organisaties zoals Home-Start, het Maatjesproject waar ze samen met een oudere een keer per week boodschappen mee gaat doen of iets anders. Via via werd ze onder de aandacht gebracht bij Ouderen in de Wijk. Ze is nu 16 uur per week actief als gastvrouw voor Ouderen in de Wijk in de wijk Feijenoord. 'Na een half jaar krijg je nooit weer dezelfde persoon aan de telefoon.'

'Het was zoeken in het begin. Hoe gaan we de ouderen werven, hoe zetten we de administratie op? We zochten op straat, op de markt. Ik stond te flyeren op de markt. Als ouderen de bibliotheek bezochten of de apotheek, die in hetzelfde pand zit als wij, spraken we ze aan', Gaytrie Ramadhin herinnert zich nog goed de beginperiode. Er werken inmiddels vier gastvrouwen parttime en twee fulltime in Feijenoord en Delfshaven en er wordt gewerkt met partners zoals Huis van de Wijk en buurtorganisatie Dock. 'Dock organiseert dan een mantelzorger-dag en wij worden uitgenodigd om ons verhaal over Ouderen in de Wijk te vertellen.' De samenwerking met partners en wijkorganisaties heeft verder geleid tot een gezamenlijke activiteitenkalender voor de ouderen. OidW verzamelt de activiteiten uit de wijk in een lijst en stuurt het overzicht naar de deelnemers van OidW.

Maatschappelijk werker
Gaytrie was betrokken bij de eerste intakegesprekken. 'We vroegen ouderen naar hun behoeftes. Vinden ze dat een zinvol leven leiden? Hoe gaat het met hun digitale vaardigheid?' Praktische zaken kwamen aan de orde en de gastvrouw probeerde ze daarbij te helpen. 'Ouderen vertelden bijvoorbeeld dat ze graag een Rotterdampas wilden, maar dat ze niet wisten hoe je dat aanvraagt. Bij welke winkels konden ze met de pas terecht? Wij hielpen ze daarbij.'
Als je oudere naar hun behoefte vraagt, dan is doorvragen belangrijk, weet Gaytrie. 'Je voelt je soms half maatschappelijk werker. Je laat ouderen uitpraten en gaat mee in hun verhaal. Je kunt wel zeggen: "Mevrouw u kunt toch best wel 100 meter daarnaartoe lopen?" maar daar help je de oudere niet mee. Je past je aan aan hun belevingswereld. Dit vraagt inlevingsvermogen. Het is voor hen blijkbaar te hoog gegrepen. Je zegt: "Ja, dat snap ik. Is er een andere mogelijkheid? Wat wilt u of kunt u zodat u de regie kunt houden. Soms zeggen ze: "U haalt de woorden uit mijn mond!'

Gaytrie ziet dat er verschillende groepen ouderen de bibliotheek binnenkomen. 'Er is een scheiding onder de ouderen. De generatie van 70 tot 80 jaar en de nieuwe generatie die onlangs gestopt is met werken. Deze laatste groep zit vaak nog vol energie. Wij willen bewegen en dansen, laten ze weten. Ze zijn ook meer cultureel gericht. Dit vraagt een ander soort van aandacht geven. Een leesclub is voor 17decoidw-kader1hen interessant. Zo'n activiteit past goed bij de bibliotheek. Terwijl de andere groep meer wil breien, wat trouwens ook gedaan wordt in de bibliotheek.'

Na een half jaar
'Om het half jaar monitoren we en vragen we hoe het met de ouderen gaat en hun gezondheid gaat. Het is een sociaal praatje wat we opnemen in de administratie. De ouderen reageren positief: "Hartstikke leuk dat u belt!".' Maar er blijkt in een half jaar geregeld veel te veranderen in het leven van een oudere. 'Of mevrouw is gevallen of mijnheer moet een hartfilmpje laten maken. Je krijgt nooit dezelfde persoon aan de lijn als die van een half jaar terug. Je had zo'n leuk gesprek een half jaar eerder en nu moet ze een staaroperatie doen of is een familielid overleden, of iemand is opeens heel snel achteruit gegaan. Er is veel verdriet. De mensen waarmee ze vertrouwd zijn vallen weg en er blijft niemand over. Waren ouderen eerst vol levenslust en dan is dat opeens veranderd. Dat kan heel snel gaan. Soms zit ik thuis en denk: wat een verdriet, blijdschap en energie hebben de ouderen.'

Meneer Kahn wil mailen
Werken met ouderen brengt genoeg leuke dingen met zich mee. Gaytrie herinnert zich bijvoorbeeld meneer Kahn. 'Meneer Kahn ontmoette ik bij de apotheek. Hij wilde een berichtje naar familie in Groot-BrittanniŽ kunnen sturen, via de computer, maar hij wist niet hoe en waar. Hij is leergierig en wilde lessen volgen, er zelfs voor betalen. Hij kwam op een wachtlijst te staan. Elke week vroeg hij mij wanneer hij kon beginnen. Nu volgt hij computerlessen. Als ik hem dan zo geconcentreerd zie zitten achter de computer, dat doet mij zo goed. Als hij mij ziet dan pakt hij met een brede glimlach zijn telefoon en laat zien hoeveel Whatsapp-berichtjes hij heeft ontvangen. Welke foto's, e-mails hij verstuurd heeft en zegt dan: "Dank u wel, dank u wel dat u mij geholpen hebt".'

Voor Gaytrie persoonlijk heeft OidW ook veel betekend: 'Ik heb dankzij mijn werk bij OidW en mijn vrijwilligerswerk een druk en leerzaam bestaan opgebouwd dat ik voor geen goud zou willen missen. Ik raak erdoor geÔnspireerd. Een oudere die bijvoorbeeld zegt: "U vergroot mijn levensvreugd". Ik lach met ouderen. Ik zei een keer dat mensen niet achter de geraniums moeten gaan zitten. Toen zei een oudere: "Ja, maar geraniums zijn wel heel sterke planten!".'

« terug